Give Me A M(h)ug!

Έμαθα να δίνω χρώμα στα Χριστούγεννα. Χριστούγεννα Χριστούγεννα .  Χριστουγεννιάτικες ιστορίες και αναμνήσεις. Το καλύτερο μου να κάθομαι δίπλα στο στολισμένο δέντρο και να αφήνω την σκέψη μου να γυρίζει στο παρελθόν. Σε όμορφες και ξέγνοιαστες στιγμές. Σε εμπειρίες μοναδικές και σε μνήμες που με γεμίζουν ένταση και με πλημμυρίζουν αγάπη και ζεστασιά. Ήθελα να ξεκινήσω να μιλάω για χρόνια και ημερομηνίες χαραγμένες στο μυαλό, αλλά μόλις διάβασα μια αστεία συνομιλία στο facebook, αποφάσισα να δώσω χρώματα στα Χριστούγεννα που θα επιλέξω και όχι χρονολογίες. Έτσι κανείς δεν θα μάθει την ηλικία μου και κανείς δεν θα νιώσεις μεγαλύτερος ή μικρότερος. Τα ροζ Χριστούγεννα. Θυμάμαι ακόμα τα πρώτα Χριστούγεννα που χαμογελούσα σαν παιδάκι ανοίγοντας το πρώτο δώρο που ήταν όπως το επιθυμούσα. Ακριβώς όπως μου ταίριαζε και είχα ζητήσει από τον Άγιο Βασίλη. Ήταν το δώρο του μπαμπά μου. Το πιο σημαντικό δώρο, καθώς έτσι πήρα την αποδοχή που τόσο πολύ αναζητούσα στα μάτια του. Δεν την έβλεπα, δε...

Οι άνθρωποι που "έφυγαν"  πάντα θα ζουν στα πιο όμορφα κομμάτια της ψυχής μας. Νιώθω την επιθυμία να αφήσω αυτό το κείμενο εδώ, να υπάρχει για να θυμάμαι πάντα. Όχι ότι είναι από τις καταστάσεις που εύκολα ξεχνάς, και σίγουρα δεν ήταν από τους ανθρώπους που θα λησμονήσεις. Υπάρχουν στιγμές που έχω έντονα την ανάγκη να κάνω τις σκέψεις και τα συναισθήματα λέξεις, φράσεις και προτάσεις. Ίσως επειδή τα λόγια χάνονται και τα γραπτά μένουν, ή επειδή είναι τόσο έντονα τα συναισθήματα που με πνίγουν και αυτά με αναγκάζουν να τα αποτυπώσω στο χαρτί. Είναι δύσκολες οι μέρες που διανύουμε, περίεργα έτσι κι αλλιώς τα συναισθήματα. Ο κόσμος φοβάται το χθες, τρέμει το σήμερα, δεν ξέρει τι να περιμένει αύριο. Μια φάση της ζωής μας που η ελπίδα κάπως χάνεται, οι αρνητικές σκέψεις μας κατακλύζουν και η θλίψη φωλιάζει στην καρδιά μας. Νόμιζα πως ήλεγχα την κατάσταση και πως ακόμα δεν με είχαν επηρεάσει όλα αυτά. Τα πράγματα όμως δεν εξελίσσονται πάντα όπως τα θέλ...